Weer stralend weer , toen we vanmorgen opstonden.
Via facetime Pieter, Annoes en Lisa weer even gezien en
gesproken en daarna weer op pad gegaan.
We wilden nog een eind de Donau volgen en dat is gelukt,
Via Pančevo naar Bavaniŝte, waar we dit bord zagen:
Wij op zoek en ja hoor, gevonden:
Mooie kerk
en waarschijnlijk klooster is geweest. Maar er was niemand en er stond verder geen uitleg bij….
.
Langs de weg zie je heel veel plekken waar rode paprika’s worden verkocht met balen tegelijk.......
wat ze er van maken??????
In Smederevo reden we door het centrum; heel veel kleine
winkeltjes en veel straatverkoop:
We moesten ook het spoor over, maar dat ging niet zonder
slag of stoot: blijkbaar was er iets kapot en het kostte veel moeite, mankracht en overleg om het weer op
gang te krijgen;
De volgende hindernis was een uitvaartstoet: zeker 20
minuten achter de stoet aangereden, waarbij het nodige werd gebeden…
Vlak voor Golubac reden we weer langs de Donau, ofwel Dunav
zoals hij in Servië heet.
Hij is hier op zijn breedst: 7 km. We dachten dat onze
nieuwe camping in Golubac lag, maar zagen niets, het meisje in de supermarkt
zei dat we de weg verder moesten volgen, maar meer Engels kon ze niet….
Uiteindelijk de camper maar op een mooi plekje langs de
Donau gezet om eerst wat te eten:
Het bleek uiteindelijk wel zo’n 13 km verder te zijn voor we
het bord
zagen.
Via een lang, kronkelig onverhard pad kwamen we dan op de
camping aan.
Niemand te zien, dus zelf maar een plek uitgezocht en wat
voor een:
De mooiste plek tot nu toe: we staan bijna in de Donau……
relaxmomentje
Na zo’n anderhalf uur kwam er nog een camper het terrein op:
tot onze verbazing bleken het de Duitsers te zijn, waar we gisteren in Belgrado
ook mee op de camping hadden gestaan en die we zelfs in de stad nog hadden
gesproken.
Zij waren langs een heel andere kant gekomen en dan toch dezelfde
camping vinden…..
Na een uurtje kwam er nog een stel uit Australië bij en even laterkwam er ook nog een Nederlandse motorrijder
aan , die vertelde dat de eigenaar een eind verderop een restaurant had, dus we
dachten allemaal, dat hij nog wel langs zou komen.
En dat was ook zo, om half 7 kwam hij om zijn geld op te
halen, iedereen een Sljivovic
Zo wil ik ook wel campingeigenaar worden….
We hadden alweer een mooie dag, 27 graden, maar door de
harde wind toch aangenaam!
We genoten allemaal van de prachtige zonsondergang:
De Zeeuwse deken heel dicht bij de Donau:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten