Na een onrustig nachtje , toch voldoende bijgekomen om vanmorgen weer te
vertrekken.
Het was koud , 8 graden en mistig toen we
opstonden. Nou ja , de mist is hier eigenlijk meer laaghangende bewolking, goed te zien zo tegen de bergen.
We hebben eerst de auto een goede wasbeurt
gegeven, want dat was wel nodig, na ons bergavontuur....
Omdat we verwachten dat het weer niet snel
beter zou worden, hebben we de tom- tom maar ingesteld op Podgorica, de
hoofdstad van Montenegro.
Nog even onze dinars opgetankt, we kunnen
weer betalen met euro’s straks, en op pad gegaan.
Na Nova Varos kwamen we meteen in de
bergen terecht.
Vandaag reden we van de ene kloof in de andere en allemaal waren ze even mooi.
We zijn dan ook heel veel keren gestopt om foto’s te maken en te
genieten van al dat natuurschoon.
Wat voel je je dan nietig , als je wordt omgeven door zulke hoge
bergen!
Door zoveel tunnels gereden, dat we de tel zijn kwijt geraakt:
In Prijepolje zagen we de eerste minaret van deze reis:
Daar was ook een ruiïne
waarop een heleboel
herdenkingsplaquettes bevestigd waren op de muur, die men erbij gebouwd had
en
ook een groot standbeeld.
B
Bij het zien van de jaartallen begrepen we dat het ging om de
Tweede Wereldoorlog:
Bij Gostun stond een klein hokje, waar de grensbeambte inzat. De foto is genomen vanuit de auto, want ik weet niet hoe men hier reageert als ze zien dat je een foto maakt.....
een land, waar we zeker nog eens terug naar toe gaan!
Pas een heel eind verder kregen we te maken met de grensbeambte en
douane van Montenegro.
Daar wilden ze ook de autopapieren zien en graag weten waar we
naar toe gingen.
Toen we alles hadden laten zien en verteld hadden wat ze wilden
weten, mochten we verder.
Het verschil in landschap is niet zo groot
We gingen een café binnen om iets te eten en te drinken.
We bestelden een plaatselijk gerecht met de mooi naam lepinja sa
kajmakom en kregen dit:
De vriendelijke uitbaatster kwam even later ook nog met een
zelfgemaakt groentetaartje met bladerdeeg, om ons te laten proeven:
Heerlijk!
Een plaatselijke veeboer kwam even een biertje drinken :
Verder naar Blijelo Polje, waar we voor het eerst sinds meer dan
een week , weer eens een grote supermarkt tegenkwamen:
Meteen maar onze inkopen gedaan. We hebben wel gezien, dat het
leven in Servië goedkoper is , dan in Montenegro.
Voor een pot Nutella betalen we hier net zoveel als in Nederland.
De niet merkgebonden producten zijn wel een heel stuk lager…..
Bij het uitrijden van de stad zagen we een varken aan het spit,
gewoon op straat:
Wegwerkzaamheden over een heel groot stuk….en het verkeer wordt nog
met de hand geregeld….
Dit hebben we ook in Servië heel vaak langs de kant van de weg
gezien: een grafsteen en bloemen:
En ook dit zagen we al in Servië: lijkt wel of ze het er speciaal
voor bouwen en liefst boven de voordeur:
Wat we in Servië bijna niet zagen en hier ineens weer wel: een koe
bij een huis:
Iemand nog hout nodig, want hier hebben ze er genoeg:
In een artikel lazen we : “Montenegro, het land van de zwarte
bergen”:
Na 240 km waren we op de plaats, waar we willen overnachten:
We staan nu op een camperplaats bij een Hostel, zo’n 7 km voor
Podgorica.
We zijn de enige en mochten, omdat het hier ontzettend hard waait,
denk wel windkracht 9, achter een gebouw staan:
Mooi uitzicht hoor:
En voor het hostel de eerste palm, die we hier zien :
We vertrokken vanmorgen met 8 graden ( wat een verschil met
eergisteren, 40 graden) hebben onderweg niet meer dan 13 graden op ons
schermpje gezien en toen we hier aankwamen was het 21 graden…..
Het heeft de hele dag gemiezerd, nadat we vannacht ook al een paar
flinke buien hadden.
Benieuwd of we vannacht lekker gaan slapen met zoveel wind……
De
Zeeuwse deken is in Montenegro bij een hostel:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten