woensdag 16 september 2015

Een dag vol belevenissen

Na een nachtje slapen, vonden we het wel welletjes op deze ronduit slechte camping. Het mag de naam niet eens hebben…….
We vertrokken richting Negotin, waar het zeer druk was, we denken dat het marktdag was, maar hebben dit niet gezien.
Verder naar Zaječar, ook door het centrum gereden, maar er niet uit geweest.
Doorgereden naar Gamzigrad, waar we dit bezochten: 

Dit zijn de overblijfselen van een fortachtig complex , van Galerius, dat hij de naam gaf van zijn moeder.


















Dit fort omvatte een luxueuze villa, tempels, christelijke kerken, granary













en op de heuvel boven 2 graven voor hemzelf en zijn moeder.



In de tempels lagen prachtige mozaïeken :























Er was ook een maquette, van hoe het eruit gezien zou hebben:














Onze reis weer voortgezet, we zagen van alles onderweg;
Deze vrouw liep langs de weg:









Het is streng verboden met paard en wagen op deze wegen te rijden, dit bord hebben we minstens 10 keer gezien vandaag:
Op bushokjes , bomen en lantaarnpalen hangen een soort bidprenten van overleden mensen:










3 dames die op een bankje alles zitten te bekijken, midden in het dorp:








Zulke kleine tractoren rijden hier heel veel:















Ook hier lusten de meisjes ijsjes:







In Zlot, wilden we naar de grot, maar nergens een bord te zien, dus stonden we op het pleintje van : “wat moeten we nu ?” Stopt er onmiddellijk een auto naast ons, man en vrouw stappen uit en vragen in het Engels of ze ons kunnen helpen…….
Komen we verderop bij  een kruispunt en zien we deze borden…
.tja, op goed geluk een weg genomen en ja hoor,  we kwamen bij de grot:
Eerst even gegeten en toen konden we met de rondleiding van Nikita mee.


Goede uitleg, leuke verhalen en veel mooie dingen gezien:


Na een half uurtje stonden we weer buiten.
Even op de hangbrug gekeken en weer verder.
Ja, ja we rijden wat af….
De campings zijn er niet naar om een paar dagen te blijven staan, dus elke dag weer verder trekken.
Hier:
 zagen we mensen die bezig waren met druiven plukken.
Wij zijn er naar toe gelopen, bleek er een man te zijn, die Duits sprak en ons uitleg kon geven.
 Ze maken zelf wijn , maar er wordt ook schnaps van gemaakt.
Vandaag plukten ze hier, morgen weer bij een van de anderen, zo helpen ze elkaar.
Sommigen wilden wel graag op de foto:
















Toen  we weer weggingen  kregen we een hele zak druiven mee.
 We vertelden dat we naar de camping in Bor wilden. Meteen kwam de uitleg, dat we niet naar Bor moesten, maar de andere kant op naar het meer.
Zo vonden we de camping in Borsko Jezero heel snel.
Nou ja camping….. het lijken hier meer zigeunerkampen…..
In Nederland zouden we er met een grote boog omheen rijden, maar hier is geen keus, dus blijven we maar staan.  We hebben onze eigen douche en toilet, dus redden ons wel. Gelukkig reizen de Duitsers ook nog steeds met ons mee…..
Op de camping niemand bij de receptie, wij lopen rond om te kijken voor een plek…. Dan  zie ik  een paar dames, vraag of zij iets weten, maar ze verstaan geen Engels of Duits. Met handen en voeten duidelijk gemaakt dat we hier willen overnachten in de camper.
Een van de vrouwen neemt me mee naar haar caravan en zegt dat ik eerst maar koffie mee moet drinken, over vriendelijkheid niets te klagen hier…. Maar dan komt de eigenaar aangelopen en kunnen we naar onze plek…..
We staan hier goed, mooi plekje achter op de camping, naast de Duitsers, die hier net voor ons aankwamen.






Tijdens rondje langs de camping  ( erover gaat niet, want het staat hier werkelijk allemaal boven op elkaar: )
komen we de baas weer tegen en  alweer  een aardige dame tegen die tegen ons in het Engels begint en vertaalster is voor de baas .
 Zij gaf uitleg over hoe en wat op de camping en ook nog over Servië in het algemeen….
Ook aan de warmwater- voorziening is gedacht:


























Via een leuk bospad en langs het water zijn we weer terug gelopen.





Zitten we net bij de camper om een aperitiefje te drinken, komt er een Serviër met 3 kleine kinderen langs, die ziet dat wij uit Nederland komen.
Hij vraagt ons hoe we hier verzeild zijn en wat we van Servië vinden. Hij is zelf 2 keer in Nederland geweest.
Hij geeft uitleg over de regio, noemt alles op wat we moeten gezien hebben  en laat ons zien hoe we het beste verder kunnen trekken.

We hebben zeker wel 3 kwartier met hem staan praten, hij belde zijn vrouw dat hij hier was en even later kwam zij er ook aan .






Toen we later aan het eten waren, stopte er een auto naast de camper : hetzelfde gezin kwam ons nog even een zak druiven brengen.....
tja, waar maak je dat nou mee????











Weer een dag met mooi weer, we boffen maar met zo'n nazomer hier!
De Zeeuwse deken was hier ook hoor:  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten