Vanmorgen , na afscheid genomen te hebben van onze Franse buren , en hun zoontje Leon,
,die die al 3 maanden aan het rondreizen zijn en
ook verder naar boven trokken , reden we naar onze volgende bestemming.
We moesten over de M8, want hier heb je geen keus,
Prachtige weg overigens, je rijdt hoog over de bergwand en
hebt prachtig uitzicht over de baaien.
En dan kom je ook langs Dubrovnik.
Ik hoef vast niet te vermelden dat je dan ook een prachtig
uitzicht hebt over de stad.
Eigenlijk zou je de weg andersom moeten rijden: aan onze
kant echt niet één parkeerplek en heel druk op de weg, zodat stoppen en een
foto maken er niet bij was. Jammer.
Gelukkig kon dat net na Dubrovnik wel, zodat ik deze , nog
nieuwe brug , even kon fotograferen en ook een stukje moderne stad
Verder gereden tot de splitsing naar het schiereiland Peljeŝac,
waar we een paar dagen naar toe willen.
Al snel kwamen we langs Ston, waar we de muur, tussen 2
forten, hoog boven de stad zien.
We zagen ook steeds meer wijngaarden.
Peljeŝac is vooral bekend om zijn wijn en oesters.
Peljeŝac is vooral bekend om zijn wijn en oesters.
Maar die wijngaarden zien er wel een beetje anders uit dan
in Frankrijk hoor: het lijkt een zootje en je kan er geen lijn in vinden ( gelukkig

zagen we verderop dat het ook anders kon…)

zagen we verderop dat het ook anders kon…)
Verderop , bij het plaatsje Trstenik zagen we , wat branden hier kunnen aanrichten: we reden er dwars door.
Het had een hele trieste aanblik…
Mooi monument, met alleen maar Kroatische tekst,
maar aan de jaartallen konden we zien dat het over de 2e WO ging:
maar aan de jaartallen konden we zien dat het over de 2e WO ging:


ook de afbeeldingen spraken voor zich;
Na het monument stonden we ineens stil en konden we zien dat er hard gewerkt wordt om de bomen om te zagen en af te voeren…...

…..hier hebben ze nog jaren werk…
Een eind verder, vlak voor onze eindbestemming van vandaag, reed een Kroaat met zijn bestelbus , op een smal stuk weg, onze spiegel kapot.
Peter reed al heel langzaam en zover mogelijk naar de
wegkant . De tegenligger kwam veel te ver op onze kant met een behoorlijke
vaart aanrijden, een knal en ja hoor, spiegel beschadigd .
Tja, hij reed uiteraard gewoon door en eer wij van de schrik
bekomen waren was ie al verdwenen.
Zodra we konden stoppen hebben we de spiegel met plakband
stevig vastgeplakt , nu maar hopen , dat we zo tot thuis verder kunnen.
















