Vanmorgen was de overvolle camperplek van gisteren bijna
helemaal leeg. De Italianen zijn weer aan het werk en wij reden ook de stad
weer uit.
Kostte ons wel 3 kwartier eer we weer op de SS16 zaten, wat
een drukke stad is Rimini.
Via de kustweg kwamen we in Ancona aan, waar we op een
camperplek staan bij een sporthal.
Nou ja camperplek….. onze buren zijn allemaal lege campers, er was nog één plekje vrij.
Nou ja camperplek….. onze buren zijn allemaal lege campers, er was nog één plekje vrij.
We reden eerst via de buitenkant van Ancona naar de haven, die hier zo’n 8 km vandaan
ligt.
Daar hadden we het al snel gezien, dus reden we ook nog even
het centrum in.
Nu zijn er musea en staat dit beeld op het midden van het
plein.
Ancona staat bekend als een saaie stad, met weinig bezienswaardigheden.
Wij vonden dat nogal meevallen:
Peter was naar een toeristenbureau verderop gereden om een plattegrond te halen, want we wisten niet hoe we terug moeten komen bij de camper ( door waren we helemaal via de buitenkant gereden.)
Maar toen kwamen we er achter dat we daar helemaal niet
moesten zijn.
We raakten steeds
verder weg van de camper…
Dus maar eens gevraagd aan een Italiaan , die aan kwam lopen
of hij ons kon helpen.
Hij was zo slim om Google maps te noemen en zo konden we
verder.
Maar na zo’n 700 meter liepen we weer vast.
Weer aan een andere
Italiaan gevraagd en hij nam uitgebreid de tijd om ons te helpen: we moesten
door een tunnel, maar met de fiets mocht dat niet. Hij legde ons een hele omweg
uit en ja hoor uiteindelijk kwamen we op de goede route aan de andere kant van
de tunnel.
Nog maar eens gevraagd hoe we verder moesten en weer iemand
die ons wilde helpen, maar hij sprak alleen Italiaans en we begrepen het niet,
zodat we toch nog eens fout reden.
Wat schetste onze verbazing: ineens stond degene die ons het
eerst geholpen had naast ons in zijn auto……..
Hij had blijkbaar bedacht dat wij het niet zouden vinden en
was zijn auto gaan halen en had de route gereden die hij ons uitgelegd had, en
vond ons nog ook…..
Hij ging voor ons rijden met zijn auto , en stopte telkens
als er geklommen moest worden.
Ging helemaal goed, tot de laatste km…. We moesten stoppen voor
een stoplicht op een grote kruising, maar … wij reden op dat punt achter de
verkeerde rode auto aan.
Kwamen daar al snel achter en keerden terug om, maar onze
helper was nergens meer te zien…. Jammer, jammer, jammer… we hadden hem zo
graag bedankt.
Wie doet dat nu: een paar Hollanders die de weg vragen op
gaan zoeken, om hun verder te helpen !
Uiteindelijk waren we om kwart over 7 terug bij de camper.
Nadat we gegeten hadden werd het al snel donker, nog net
tijd voor een rondje met Beau wandelen en daarna naar binnen
We reden vandaag 100 km, maar niet in dit kleine Fiatje hoor ......











Geen opmerkingen:
Een reactie posten